1. Łaskotanie

Choć łaskotki wzbudzają śmiech, nie jest to taka sama reakcja jak, dajmy na to, w przypadku usłyszenia dobrego żartu. To tylko iluzja wesołego śmiechu, wywoływana odruchowo. Małe dziecko będzie śmiać się podczas łaskotek nawet jeśli ich nie znosi.

2. Wkładanie zabawek do łóżeczka

Dzieci nie potrzebują specjalnych dekoracji czy zabawek w miejscu odpoczynku. Mogą one wręcz stanowić problem, budząc dziecko, lub utrudniając mu oddychanie jeśli przypadkowo przyłoży ono twarz do pluszowego misia czy innej miękkiej zabawki.

3. Kołysanie do snu

W niektórych przypadkach, dziecko przyzwyczajane od małego do kołysania może po prostu nie potrafić zasnąć bez tej czynności. Aby uniknąć tego problemu, powinnaś postarać się wprowadzić rozkład snu od samego urodzenia dziecka, dbając jednocześnie by miało ono idealne warunki do zaśnięcia – powinno być nakarmione, mieć suchą pieluchę, wygodne ubranka, a przede wszystkim, ciszę.

4. Ukrywanie luster z powodu przesądów

Istnieje popularny przesąd mówiący, że pokazanie dziecku jego własnego odbicia może wywołać u niego chorobę. Choć w dzisiejszych czasach coraz mniej rodziców wierzy w takie rzeczy, warto zaznaczyć, że kontakt z własnym odbiciem nie tylko nie szkodzi, ale pomaga też dziecku w rozwijaniu samoświadomości.

5. Sterylne otoczenie

Niektórzy rodzice potrafią być nieco przewrażliwieni na punkcie sterylności otoczenia dziecka. Oczywiście, nie powinniśmy pozwalać mu bawić się w brudach, ale kontakt z normalnym otoczeniem zapewni prawidłowy rozwój układu odpornościowego dziecka, dzięki czemu będzie ono w stanie radzić sobie z infekcjami. Dodatkowo, sterylne otoczenie podwyższa ryzyko wystąpienia alergii w późniejszym życiu dziecka.

6. Zbyt wczesne uczenie korzystania z nocnika

Nie spodziewaj się, że dziecko opanuje korzystanie z nocnika w zaledwie rok czy półtora roku. W tym wieku, wciąż nie potrafi ono prawidłowo interpretować sygnałów wysyłanych przez jego ciało. Pęcherz potrzebuje 3, a nawet 4 lat by rozwinąć się w pełni. Swobodne oddawanie moczu w pieluchę pomaga w przyspieszeniu tego procesu.

7. Pozwalanie dzieciom chodzić boso po płaskich powierzchniach

Dzieci zaczynają chodzić mniej więcej po ukończeniu roku. Gdy tak się dzieje, warto zwrócić uwagę na powierzchnię po jakiej dziecko chodzi boso. W przypadku piasku czy trawy nie jest to problemem, ale idealnie płaskie powierzchnie, takie jak deski czy kafelki, sprawiają, że mięśnie stóp dziecka nie rozwijają się prawidłowo, a całe obciążenie spoczywa na ścięgnach. Aby tego uniknąć, lepiej zaopatrzyć dziecko w buciki.

8. Zmuszanie dzieci do kończenia posiłku

Wiele babć (i niektórzy rodzice) nie dopuszczają do siebie myśli, że dziecko może nie chcieć skończyć posiłku. Zaczynają je przekonywać, czy nawet szantażować by tylko dokończyły jeść. Takie zachowanie prowadzi do rozwoju niezdrowych nawyków żywieniowych, gdyż dziecko nie rozumie jeszcze swojego ciała, a mimo to przejada się wskutek uporu dorosłych.

9. Karmienie większych dzieci

Jeśli dziecko potrafi już samodzielnie posługiwać się łyżką, nie powinniśmy mu pomagać. W taki sposób zwiększamy tylko ryzyko wystąpienia u niego problemów z wagą w przyszłości. Podczas karmienia, trudno stwierdzić kiedy dziecko jest już syte, przez co często spożywa ono większą ilość pożywienia niż w rzeczywistości potrzebuje.

10. Zmuszanie dzieci do dzielenia się

W wieku 2 lat, dziecko zaczyna rozumieć pojęcie własności. Dlatego, jeśli ktoś próbuje zabrać należący do niego przedmiot czy zabawkę, dziecko traktuje go jako intruza. Niestety, większość rodziców nie rozumie tego, zmuszając dziecko do dzielenia się by nie wyglądało ono na samolubne. Psychologowie ostrzegają jednak, że w ten sposób wychowujemy osobę, która nie będzie potrafiła radzić sobie w sytuacjach gdy trzeba komuś odmówić.

Źródło: brightside.me